بررسی شیوه‌های حل و فصل اختلافات در قراردادهای نفتی
کد مقاله : 1065-ENDISET (R1)
نویسندگان:
آرزو ملکشاه *، مهدی رحمانی
دانشگاه خوارزمی
چکیده مقاله:
در قراردادهای نفتی به ویژه قراردادهای بالادستی در صنعت نفت، دارای ریسک بالایی هستند و مدت این قراردادها طولانی بوده و همواره احتمال بروز اختلاف در آن وجود دارد و در این خصوص هم اصولاً تمهیداتی در نظر گرفته می‌شود. این قراردادها دارای حساسیت و پیچیدگی بالایی هستند و معمولاً طرف قرارداد یک طرف دولت و طرف دیگر شرکت‌های بین المللی هستند و احتمال بروز اختلافات در آن‌ها بالاست. در هر قراردادی اصولاً شیوه‌های حل و فصل اختلافات ناشی از آن پیش بینی می‌شود، علی الخصوص قراردادهای نفتی که به علت حساسیت موضوع قرارداد، پیش بینی این راهکارها ضرورتی اجتناب ناپذیر خواهد بود. یک قرارداد مطلوب، قراردادی است که اولاً به آسانی قابل اجرا بوده و به شیوه‌ای متناسب تنظیم گردد؛ به نحوی که حقوق و منافع طرفین را تأمین و رویه حل و فصل اختلافات ناشی از آن به نحو شفاف و مشخصی پیش بینی گردد. هم اکنون سه راهکار عمده جهت حل و فصل اختلافات در دعاوی نفتی به کار می‌رود که عبارتنداز: تعیین قانون حاکم که در هر قراردادی به فراخور آن قرارداد و بسته به توافق طرفین انتخاب می‌گردد و دیگری داوری است که توسط طرفین مورد پیش بینی قرار می‌گیرد و راهکار سوم که مکانیزم های جایگزین است.
کلیدواژه ها:
قانون حاکم، داوری، قراردادهای نفتی، حل و فصل اختلافات.
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است